دفع سوال و جواب قبر

عواملی که سوال و جواب و یا هول و هراس آن را در قبر برمی دارد

۱- از حضرت صادق (ع) منقول است که : «چون مومن را داخل قبر کنند نماز در طرف راست او ٬ زکات در طرف چپ او و برّ و نیکویی و احسان مشرف بر او شود و صبر او در ناحیه ای قرار گیرد ٬ پــس وقـتی کــه دو مـلــک سوال بیایند٬ صبر به نماز و زکات و برّ گوید : شما صاحب خود را دریابید یعنی میت را نگاهداری کنید. پس هرگاه از آن عاجز شدید من نزد او هستم»۱

۲- علامه مجلسی فرموده : در «محاسن» به سند صحیح از حضرت صادق (ع) یا حضرت باقر (ع) روایت کرده است که :
«چــون مومن می میرد با او شش صورت داخل در قبرش می شود که یکی از آنها خوش رو و خوش بوتر و پاکیزه تر از باقی صورت هــا اسـت. پس یکی در جانب راست می ایستد و یکی در جانب چپ و یکی در پیش رو و یکی در پشت سر و یکی در پــایین پا و آنکه خوش صورت تر است در بالای سر ٬ پس سوال یا عذاب از هر جهت که می آید آنکه در آن جهت استاده است مــانـع می شــود. پس آنکه از همه خوش صورت تر است به سایر صورت ها می گوید : شما کیستید خدا شما را از جانب من جزای خیر دهد ؟
صاحب جانب راست گوید : من نمازم. صاحب جانب چپ گوید : من زکاتم. آنکه در پیش روی است گوید : من روزه ام. آنکه در عقب سر است گوید : من حج و عمره ام. و آنــکه در پایین پا است گوید : من برّ و احسان به برادران مومنم.
پس آنها به او گویند : تـو کیستی که از همه ی ما بهتر و خوشبو تری ؟
گوید : من ولایت آل محمّد صلوات الله علیهم اجمعین هستم.» ۲

۳- شیخ صدوق در فضیلت روزه ی شعبان روایت کرده که :
هر که نه روز از آن روزه بگیرد منکر و نکیر در وقت سوال بر او مهربان شوند.

۴- از حضرت باقر (ع) روایت شده : فضیــلت بسیار وارد شده برای کسی که شب بیست و سوم ماه رمضان را احیا دارد و صد رکعت نماز در آن بگزارد . از جـمله آنــکه حق تعالی از هول نکیر و منکر را دفع کند و از قبرش نوری بیرون بیاید که برای اهل جمع روشنی دهد. ۳

۵- از حضرت رسول (ص) روایت شده که : «در خضاب کردن چهارده خصلت است ٬ یکی از آنها این است که منکر و نکیر از او حیا می کنند.» ۴

۶- دفن کردن میت در نجف اشرف :
ابن طاووس در کتاب « فرحة الغّرا » نقل کرده که : مرد صالحی از اهل کوفه گفت : من در شب بارانی در مسجد کوفه بودم. ناگاه دری را که جانب قبر مسلم (ع) است کوبیدند. چون در را گشودند جنازه ای را داخل کـردنــد و در صفّه ای که در جانب قبر مسلم است گذاشتند. یکی از ایشان را خواب ربود. در خواب دید که دو شخص نزد جنازه حاضر شدند و یکی به دیگری گفت کــه : ببین مـا را با او حسابی هست از او بگیریم پیش از آنکه از رصافه بگذرد که بعد از آن ما نمی توانیم به نزدیک او برویم پس بیدار شد و خواب را برای رفیقان خــود نقل کرد و در همان ساعت آن جنازه را برداشتند و داخل نجف کردند که از حساب و عذاب نجات یابد. ۵

۱) بحار الانوار - ج۶ - ص ۲۳۴
۲) بحارالانوار - ج۶ - ص ۲۳۴
۳) « اقبال اللعمال » ابن طاووس - ص ۵۰۶ - چاپ بیروت
۴) «الخصال» شیخ صدوق - ج۲- ص ۴۹۷ - ابواب الاربعة عشر - حدیث اول
۵) « فرحة الغری » عبدالکریم بن طاووس - ص ۱۵۹

وبلاگ < جهنم >

فضیلت صلوات

امام صادق عليه السلام فرمودند :
هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله را ياد كردند ، زياد بر او صلوات بفرستيد. زيرا همانا كسى كه يك بار بر پيامبر صلى الله عليه و آله صلوات بفرستد ، خداوند در هزار صف از فرشتگان هزار بار بر او صلوات مى فرستد و آفريده اى از آفريدگان خدا باقى نماند ، مگر اين كه به خاطر صلوات خدا و صلوات فرشتگانش ، بر او صلوات مى فرستند. و جز نادان مغرور كه خدا و رسول از او بيزارند ، كسى از اين ثواب رو نمى گرداند.

از ثواب اين صلوات غافل نباشيد كه يكى از اسرارآل محمد صلى الله عليه و آله است :
«اللهم صل على محمد و آل محمد فى الاولين و صل على محمد و آل محمد فى الاخرين و صل على محمد و آل محمد فى الملا الاعلى و صل على محمد و آل محمد فى المرسلين.
اللهم اعظ محمدا الوسيلة و الشرف و الفضيلة و الدرجة الكبيرة . اللهم انى آمنت بمحمد و لم اره فلا تحرمنى يوم القيامة رويته و ارزقنى صحبته و توفنى على ملته و اسقنى من حوضه مشربا رويا سائغا هنيئا لا اظما بعده ابدا انك على كل شى ء قدير اللهم كما آمنت بمحمد صلى الله عليه و آله و لم اره فعرفنى فى الجنان وجهه اللهم بلغ روح محمد عنى تحية كثيرة و سلاما.

همانا كسى كه سه بار در بامداد و سه بار در شب با اين ذكر صلوات بفرستد، گناهانش از بين رفته و خطاهايش محو مى گردد ؛ سرورش دوام يافته و دعايش مستجاب مى شود ؛ به آرزويش رسيده و رزقش زياد مى گردد ؛ در مقابل دشمنش يارى گرديده ، اسباب همه خيرها برايش مهيا شده و از دوستان پيامبرش در بهشت هاى اعلى قرار داده مى شود.

برآورده شدن صد حاجت از دنيا و آخرت  :

امام صادق عليه السلام فرمودند : كسى كه در يك روز صد بار بگويد : «رب صل على محمد و اهل بيته» خداوند صد حاجت او را بر مى آورد كه سى تاى آن مربوط به دنيا و هفتاد تاى آن مربوط به آخرت است.

آمرزش گناهان با اين طريق صلوات :

از امام صادق عليه السلام پرسيدند چگونه بر محمد و آل او صلوات بفرستيم فرمود شما مى گوئيد :
«صلوات الله و صلوات ملائكته و انبيائه و رسله و جميع خلقه على محمد و آل محمد و السلام عليه و عليهم و رحمة الله و بركاته»
گفته شد ثواب كسى كه به اين طريق بگويد چه مى باشد ، فرمود : بيرون شدن از گناهان است ، به خدا قسم مثل روزى كه او را مادر زائيده.

ثواب صلوات بر پيامبر صلى الله عليه و آله وآ ل او علیه السلام در روز جمعه پس از نماز عصر :

امام باقر عليه السلام فرمودند : هنگامى كه در روز جمعه نماز عصر را خواندى ، بگو :
«اللهم صل على محمد و آل محمد الاوصياء المرضيين بافضل صلواتك و بارك عليهم بافضل بركاتك و السلام عليهم و على ارواحهم و اجسادهم و رحمة الله و بركاته»

همانا كسى كه پس از نماز عصر اين صلوات را بفرستد ، خداوند صد هزار حسنه براى او نوشته ، صد هزار گناه او را پاك كرده ، به واسطه آن صد هزار حاجت او را برآورده نموده صد هزار درجه براى او مى نويسد

- امام باقر عليه السلام فرمود : كسى كه در ركوع ، سجده و قيامش بگويد : «اللهم صل على محمد و آل محمد» خداوند براى او همانند ثواب ركوع ، سجده و قيام را مى نويسد.

- حضرت صادق عليه السلام فرمود : پيوسته دعا محجوب است (و ميان آن با استجابتش حجاب و پرده اى حائل است) تا بر محمد و آلش صلوات فرستاده شود (كه آن گاه پرده و حائل برطرف شود).

- حضرت صادق عليه السلام فرمود: هر كه دعائى كند و نام پيغمبر صلى الله عليه و آله را نبرد، آن دعا بالاى سرش (چون پرنده اى ) بچرخد، و چون نام پيغمبر صلى الله عليه و آله را برد دعا بالا رود.

كفايت خرج و معونة دنيا و آخرت با ذكر صلوات :

حضرت صادق عليه السلام فرمود :
مردى نزد پيغمبر صلى الله عليه و آله آمد عرض كرد : اى رسول خدا من يك سوم صلواتم را براى شما قرار دهم ، نه بلكه نيمى از صلواتم را مخصوص شما گردانم ، نه بلكه تمامى آن را از آن شما گردانم ، رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : در اين صورت خرج و معونة دنيا آخرت تو كفايت شود ، در اين هنگام مردى عرضه داشت : خدا تو را نيكى دهد ، چگونه دعايش را به او اختصاص مى دهد ؟ امام صادق عليه السلام فرمود : چيزى از خدا نمى خواهد ، مگر اين كه قبل از آن بر محمد و آل محمد صلوات مى فرستد.

- حضرت صادق عليه السلام فرمود: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : هر كه بر من صلوات فرستد خدا و فرشتگان بر او صلوات فرستند ، هر كه خواهد كم فرستد و هر كه خواهد بيش.

- حضرت صادق عليه السلام فرمود : رسول خدا صلى الله عليه واله فرمود : آوازهاى خود را به صلوات بر من بلند كنيد ، زيرا كه آن نفاق را برطرف سازد.

ثواب كسى كه از ده تا صد مرتبه صلوات بفرستد :

اسحاق بن فروخ گويد : حضرت صادق عليه السلام فرمود : اى اسحاق بن فروخ هر كه ده بار بر محمد و آل محمد صلوات بفرستد ، خداوند و فرشتگان او صد بار بر او صلوات فرستند و هر كه صد بار بر محمد و آل محمد صلوات فرستد خداوند و فرشتگانش هزار بار بر او صلوات فرستند. صلوات از خدا آمرزش و رحمت است و صلوات فرشتگان درخواست فرو فرستادن رحمت مى باشد.

- محمد بن مسلم از يكى از دو امام باقر و صادق عليه السلام حديث كند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمودند :
در روز قيامت من در كنار ترازوى اعمال هستم. كسى كه گناهانش سنگين تر از كارهاى نيكش باشد ، صلوات هايى كه بر من فرستاده است مى آورم تا كارهاى نيكش را سنگين تر نمايم.

- حضرت صادق عليه السلام فرمود: هر كه به درگاه خداى عز و جل حاجتى دارد بايد به صلوات بر محمد و آلش شروع كند و سپس حاجت خود را بخواهد و در آخر هم به صلوات بر محمد و آل محمد پايان دهد ، زيرا كه خداى عز و جل كريم تر از آن است كه دو طرف (دعا) را بپذيرد و وسط (دعا) را واگذارد (و به اجابت نرساند) زيرا صلوات بر محمد و آل محمد محجوب نيست (و بدون برخورد به حجابى بالا رود.)

- عبدالسلام بن نعيم گويد : به امام صادق عليه السلام عرض كردم : من وارد خانه خدا شدم و هيچ دعائى به خاطر نداشتم جز صلوات بر محمد و آل محمد ، فرمود : آگاه باش كه هيچ كس مانند تو (در فضيلت و ثواب) از آن جا بيرون نيامده است.

صلوات بر محمد و آل محمد هنگام ياد كردن خدا :

عبدالله بن عبدالله دهقان گويد : خدمت حضرت رضا عليه السلام شرفياب شدم ، پس آن حضرت به من فرمود : معناى گفتار خداوند چيست ؟ (كه فرمايد) : و ياد كرد نام پروردگارش را پس صلوات به جا آورد. (سوره اعلى آيه 15)
من عرض كردم : يعنى هر زمان نام پروردگارش را به ياد آورد برخاست پس نماز خواند (و صلوة به معناى نماز است) فرمود : (اگر اين طور باشد) پس خدا به حقيقت تكليفى نابجا و بيرون از طاقت و توانائى كرده است ؟ عرض كردم : قربانت پس معناى آن چگونه است ؟ فرمود : هرگاه نام پروردگارش را ياد كند بر محمد و آل او صلوات فرستد.

مجازات نفرستادن صلوات بر محمد و آل محمد :

حضرت صادق عليه السلام فرمود: هر گاه يكى از شماها نماز بخواند و در نماز خود نام پيغمبر صلى الله عليه و اله و (آل او) را نبرد ، با اين نماز به جز راه بهشت مى رود (يعنى اين نماز او را به بهشت نخواهد برد) و رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : هر كس كه من نزد او نامم برده شود و بر من صلوات نفرستد به دوزخ رود ، پس خدايش (از رحمت خود) دور كند.
و فرمود :
و هر كس كه من نزدش نام برده شوم و صلوات (فرستادن) را بر من فراموش كند از راه بهشت به خطا رفته است.

درخواست نجات از آتش و آمرزش گناهان از خدا به حق حضرت محمد صلى الله عليه وآله و اهل بیت او (ع) :

امام باقر عليه السلام فرمودند : همانا بنده اى هفتاد پاييز در آتش مى ماند ، كه هر پاييزى هفتاد سال است ، آن گاه از خدا مى خواهد كه بحق محمد و اهل بيتش به او رحم كند. خداى عزو جل نيز به جبرئيل وحى كند كه فرود آى و بنده ام را از آتش خارج كن. جبرئيل عرض مى كند چگونه در آتش فرود آيم ؟ خداوند مى فرمايند ، به آتش دستور داده ام كه براى تو سرد شود و ضررى به تو نرساند.
عرض مى كند : پروردگارا! جايش را نشانم بده. مى فرمايد در چاهى در سجيل است. آن گاه جبرئيل در جاى او فرود آمده و او را از آتش بيرون مى كشد.
خداوند عزو جل ازاو مى پرسد چند سال در آتش بودى ؟
عرض مى كند : نمى دانم ، خداوند مى فرمايد : هان به عزتم سوگند اگر اين چنين از من درخواست نمى كردى ، همچنان تو را با خوارى در آتش نگاه مى داشتم. ولى بر خودم لازم نموده ام كه هيچ بنده اى از من به حق محمد و اهل بيت او درخواست آمرزش نكند مگر اين كه گناهانى را كه مربوط به من و اوست ببخشم. و امروز نيز محققا گناهان تو را بخشيدم.

- اميرالمومنين عليه السلام فرمودند : هيچ دعائى به آسمان نمى رسد ، مگر اين كه دعا كننده بر محمد و آل او صلوات بفرستد.

- راوى مى گويد : امام صادق عليه السلام از من پرسيدند نمى خواهى چيزى يادت بدهم كه خداوند با آن صورتت را از حرارت جهنم حفظ كند ؟ عرض ‍ كردم : چرا
فرمودند : پس از سپيده دم ، صد بار بگو : «اللهم صل على محمد و آل محمد» تا خداوند صورتت را از حرارت جهنم حفظ نمايد.

- امام صادق عليه السلام فرمود : در كتابى خواندم كه هر كسى كه بگويد: « اللهم صل على محمد و آل محمد » خداوند براى او صد حسنه مى نويسد، و كسى كه بگويد : « اللهم صل على محمد و اهل بيته» خداوند براى او هزار حسنه مى نويسد.

ثواب گفتن «ان الله و ملائكته يصلون على النبى ...» پس از نماز صبح و مغرب :

راوى مى گويد از امام رضا عليه السلام شنيدم كه مى فرمود : كسى كه پس از نماز صبح و مغرب پيش از آن كه برخيزد يا با كسى صحبت كند، بگويد :
«ان الله و ملائكته يصلون على النبى يا ايها الذين آمنوا صلوا عليه و سلموا تسليما. اللهم صل على محمد النبى و ذريته»
خداوند صد حاجت او را برمى آورد ، هفتاد حاجت در دنيا و سى حاجت در آخرت

ثواب صد بار صلوات بر پيامبر صلى الله عليه و آله درروز جمعه :

امام رضا عليه السلام نقل مى نمايند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمودند : كسى كه در روز جمعه صد بار بر من صلوات بفرستد ، خداوند شصت حاجت او را بر آورده مى نمايد : سى حاجت مربوط به دنيا و سى حاجت مربوط به آخرت.

منبع : < السلام علیک یا اهل البیت انبوة >

لذت_های_هفتگانه_دنیا

روزي جابر بن عبداللّه انصاري خدمت امام علي عليه السلام بود و آه عميقي كشيد. امام فرمود :
گوئي براي دنيا ، اينگونه نفس عميق و آه طولاني كشيدي ؟
جابر عرض كرد : آري بيه یاد روزگار و دنيا افتادم و از ته قلبم آه كشيدم.
امام فرمود : اي جابر ، تمام لذت ها و عيش ها و خوشي هاي دنيا در هفت چيز است : خوردني ها و آشاميدني ها و شنيدني ها و آميزش جنسي و سواري و لباس

اما :

لذيذترين خوردني عسل است كه آب دهان حشره اي به نام زنبور است. گواراترين نوشيدني ها آب است كه در همه جا فراوان است. بهترين شنيدني ها غناء و ترنم است كه آن هم گناه است. لذيذترين بوئيدني ها بوي مشك است كه آن خون خشك و خورده شده از ناف يك حيوان (آهو) توليد مي شود. عالي ترين آميزش ، با همسران است و آن هم نزديك شدن دو محل ادرار است. بهترين مركب سواري اسب است كه آن هم (گاهي) كشنده است. بهترين لباس ابريشم است كه از كرم ابريشم به دست مي آيد.
دنيائي كه لذيذترين متاعش اين طور باشد انسان خردمند براي آن آه عميق نمي كشد.
جابر گويد : سوگند به خدا بعد از اين موعظه دنيا در قلبم راه نيافت.

منبع : < تا رستگاری فقط یک کلیک >

معنی و تفسیر ابجد

الف - آلاء اللّه ، حرف من اسمائه الف نشانه نعمت هاى الهى و حرفى از نام هاى الهى است.
ب - بهجة اللّه باء اشاره به بهجت خداوند دارد.
ج - جنة اللّه و جمال اللّه و جلال اللّه جيم نشانه جنان و جمال و جلال است.
د - دين اللّه ، دال اشاره به دين خدا يا جزاء الهى است.
ه - ‍ هاوية فويل لمن هوى فى النار هاء نشانه جهنم است ، واى بر كسى كه در آتش دوزخ بيفتد.
و - ويل لاهل النار ، واى بر حال اهل دوزخ
ز - زاوية اللّه فى النار يعنى زواياى جهنم
ح - حطوط الخطايا عن المستغفرين فى ليلة القدر و مانزل به جبرئيل مع الملئكة الى مطلع الفجر
حاء نشانه ريزش گناهان توبه كنندگان در شب قدر است ، همان شبى كه جبرئيل با فرشتگان تا سپيده دم بر زمين فرود مى آيند.
ط - طوبى لهم و حسن مآب
درخت طوبى از آن استغفار كنندگان است و سر انجام خوشى دارند. طوبى درختى است در بهشت كه شاخه هاى آن از پشت ديوار باغ بهشت پيدا است و ميوه فراوان دارد.
ى - يداللّه فوق خلقه سبحانه و تعالى عما يشركون يا اشاره به قدرت برتر خداوند است.
ك - كلام اللّه لا تبديل لكلمات اللّه و لن تجد من دونه ملتحدا
كاف اشاره به كلام خدا است كه در كلمات او تبديل و تغييرى نيست ، و پناهى ، جز او نمى يابى.
ل - المام اهل الجنة بينهم فى الزيارة و التحية و السلام و تلاوم اهل النار فيما بينهم
لام اشاره است به ديد و بازديدهاى اهل بهشت از يكديگر و سرزنش دوزخيان بر همديگر.
م - ملك اللّه الذى لا يزول و دوام اللّه الذى لايفنى
ميم نشانه بقاء و دوام سلطنت الهى است.
ن - والنون و القلم و ما يسطرون ، فالقلم قلم من نور و كتاب من نور فى لوح محفوظ يشهده المقربون و كفى بالله شهيدا
نون اشاره است به نون و قلم و آنچه مى نگارند ، قلم قلمى از نور است و كتاب نيز كتاب نور است كه در لوحى محفوظ است و فرشتگان مقرب درگاه الهى نزد آن شاهد و حاضرند و گواهى و شهادت خداوند به تنهائى كافى است.
سعفص و قرشت مانند ابجد ، هوز ، حطى ، كلمن تمام حروف آن بيان نشده است.

حضرت طبق روايت فرمود :
اماسعفص فالصاد صاع بصاع يعنى الجزاء بالجزاء كماتدين تدان ، ان اللّه لا يريد ظلما للعباد.
صاد - اشاره به اينستكه پاداش در مقابل پاداش است. هر طور تو با ديگران معامله كنى و پاداش آنان را بدهى ، خداوند هم همانطور با تو معامله مى كند و پاداش مى دهد. خداوند به بندگان ستم نخواهد كرد.
و اما قرشت يعنى قرشهم فحشرهم و نشرهم الى يوم القيامة فقضى بينهم بالحق و هم لايظلمون.
قرشت اشاره به آنست كه خداوند مردم را پس از مرگ زنده ، و همه را جمع مى كند و به حساب آنان رسيدگى ، و به حق و عدالت بين آنها قضاوت مى شود، و آنان مورد ظلم و ستم واقع نخواهند شد.

منبع : < تا رستگاری فقط یک کلیک >

چند ذکر از امام صادق (علیه السلام)

امام صادق :

1- در شگفتم برای کسی که ترس بر او غلبه کرده ، چگونه به ذکر «حسبنا الله و نعم الوکیل» (آل عمران ایه 171) پناه نمی برد. در صورتی که خداوند به دنبال ذکر یاد شده فرموده است :
پس (آن کسانی که به عزم جهاد خارج گشتند و تخویف شیاطین در آنها اثر نکرد و به ذکر فوق تمسک جستند) همراه با نعمتی از جانب خداوند (عافیت) و چیزی زاید بر آن (سود در تجارت) بازگشتند و هیچگونه بدی به آنان نرسید.

2- در شگفتم برای کسی که اندوهگین است چگونه به ذکر «لا اله الا انت سبحانک انی کنت من الظالمین» (سوره انبیاء آیه 87) پناه نمی برد. زیرا خداوند به دنبال این ذکر فرموده است :
«پس ما یونس را در اثر تمسک به ذکر یاد شده ، از اندوه نجات دادیم و همین گونه مومنین را نجات می بخشیم.»
(سوره انبیاء آیه 88)

3- در شگفتم برای کسی که مورد مکر و حیله واقع شده ، چگونه به ذکر «افوض امری الی الله ، ان الله بصیر بالعباد» (سوره غافر آیه 44) ... پناه نمی برد. زیرا خداوند به دنبال ذکر فوق فرموده است :
«پس خداوند (موسی را در اثر ذکر یاد شده) از شر و مکر فرعونیان مصون داشت.» (سوره غافر آیه 45)

4- در شگفتم برای کسی که طالب دنیا و زیبایی های دنیاست چگونه به ذکر «ماشاءالله لا قوه الا بالله» پناه نمی برد ، زیرا خداوند بعد از ذکر یاد شده فرموده است : «مردی که فاقد نعمت های دنیوی بود ، خطاب به مردی که از نعمت ها برخوردار بود) فرمود : اگر تو مرا به مال و فرزند ، کمتر از خود می دانی امید است خداوند مرا بهتر از باغ تو بدهد.»

«مرحومه علامه نهاوندی» فرموده است :
یکی از نمازهایی که در رساندن انسان به مطلوب خود، به تجربه ثابت شده خواندن چهار رکعت نماز است به این طریق که این نماز به دو سلام ختم شود.
در رکعت اول پس از سوره حمد ، صد مرتبه افوض امری الی الله ان الله بصیر بالعباد (سوره غافر ، آیه 44) خوانده شود.
در رکعت دوم ، پس از سوره حمد ، صد مرتبه الا الی الله تصیر الامور (سوره شوری آیه 53) خوانده شد.
در رکعت سوم پس از سوره حمد صد مرتبه نصر من الله و فتح قریب (سوره صف آیه 13) و در رکعت چهارم پس از سوره حمد صد مرتبه انا فتحنا لک فتحا مبینا (سوره فتح آیه 1) و پس از خواندن نماز به سجده رود و صد مرتبه بگوید :
غفرانک ربنا و الیک المصیر (سوره بقره، آیه 285)
و صد مرتبه استغفرالله و اتوب الیه را بر زبان جاری کند.

منبع : < اینجا بهشته >

نيكى به پدر و مادر :

منصور بن حازم گويد: به امام صادق (عليه السلام) گفتم : كدام عمل افضل است؟ فرمود: نماز در وقتش و احسان به پدر و مادر و جهاد در راه خدا عزّ و جلّ .

از حضرت امام صادق (عليه السلام) روايت شده كه : «كسى كه به پدر و مادرش از روى غيظ بنگرد در حالى كه والدين بر او ستم كرده باشند خداوند نماز او را نمى پذيرد.»

امام باقر (ع) از پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله) نقل مى كند: «بپرهيزيد از آزردن پدر و مادر زيرا بوى بهشت از مسافت هزار سال به مشام مى رسد و عاق والدين و قطع رحم كننده و پيرمرد زنا كار و آن‌كه جامه اش را از روى تكبر و بزرگ منشى (بلند كند كه) بر زمين كشيده شود, به آن نمى رسد و به حقيقت, ‌كبريايى مخصوص ذات الهى است.

از پيامبر اكرم (ص) نقل شده: « نگاه فرزند به پدر و مادرش بعنوان دوستى آن‌ها, عبادت است.»

حضرت امام صادق (عليه السلام) نقل شده: «چه چيزى منع مى كند شما را از نيكى كردن به پدر و مادر در حال حيات و ممات؟»

مردى به حضور پيامبر (صلی الله عليه و آله) رسيد و پرسيد: «اى رسول خدا! من سوگند خورده ام كه آستانه در بهشت و پيشانى حورالعين را ببوسم، اكنون چه كنم؟» پيامبر اكرم (صلی الله عليه و آله) فرمود: پاى مادر و پيشانى پدر را ببوس. [يعنى اگر چنين كنى ، به آرزوى خود در مورد بوسيدن پيشانى حور العين و آستانه در بهشت مى رسي].
او پرسيد اگر پدر و مادرم مرده باشند چه كنم؟ پيامبر (صلی الله عليه و آله) فرمود: قبر آن ها را ببوس.

پنجاه صفت از مومن در کلام امام صادق (ع) :

«ابو سليمان حلواني» از حضرت امام صادق (عليه السلام) روايت كرده كه فرمود:

صفت مومن نيرومندي است در دين، و احتياط است در نرمش، و ايمان است در باور و يقين، و حرص و علاقه شديد در فهم و فقه، و نشاط و جديّت در هدايت، و نيكي در پايداري و استقامت، و چشم پوشي و خودداري هنگام شهوت و هوس، و دانش در حلم و بردباري، و شكرگزاري در مدارا، و بخشندگي در حقّ، و ميانه روي در غني و بي نيازي، و آراستگي در فقر و بي چيزي، و گذشت در نيرومندي، و طاعت و بندگي در خيرخواهي، و پارسائي در خواهش و ميل، و رغبت شديد در جهاد، و نماز در گرفتاري، و شكيبائي در سختي، و در سختي ها بامتانت، و در ناخوشايندي ها شكيبا، و در رفاه و خوشي ها شكرگزار است؛ غيبت نمي كند، و تكبّر نمي ورزد، و تعدّي و تجاوز نمي نمايد و اگر بر او تعدّي و ستمي شود شكيبائي مي كند، و از خويشاوند نمي بُرد، و سست و ضعيف، و سخت دل و خشن و بدخُلق نيست، نگاهش از كنترل او خارج نمي شود، و شكمش او را به رسوائي نمي كشاند، و عورتش بر او چيره نمي گردد، و به مردم حسد نمي ورزد، و سستي نمي كند، و تبذير و تلف و اسراف و زياده روي نمي نمايد، بلكه ميانه روي مي كند، و به ستمديده ياري و به مستمندان مهرباني مي نمايد، نَفسش از او در زحمت و مردم از او در راحت هستند، در جاه دنيا رغبت و از رنج آن بي تابي نمي كند؛ مردم كاري و مهمّي دارند (دنيا) كه به آن روي آورده اند و او مهّم ديگري دارد (دين و آخرت) كه او را به خود مشغول ساخته است؛ در حلم و بردباريش نقصاني و در راي و انديشه اش سستي و در دينش تباهي ديده نمي شود؛ كسي را كه با او مشورت نمايد راهنمائي مي كند، و هركس را كه به او كمك كند ياري مي نمايد، از باطل و فحش و جهالت مي ترسد و مي گريزد؛ و اينهاست صفت مومن.

از كتاب نصايح آيت الله مشكيني

چرا بعضی دعا ها مستجاب نمی شوند :

كسى نزد اميرمؤ منان على (عليه السلام) از عدم استجابت دعايش شكايت كرد و گفت با اينكه خداوند فرموده دعا كنيد من اجابت مى كنم ، چرا ما دعا مى كنيم و به اجابت نمى رسد ؟! اما در پاسخ فرمود: قلب و فكر شما در هشت چيز خيانت كرده لذا دعايتان مستجاب نمى شود:

1- شما خدا را شناخته ايد اما حق او را ادا نكرده ايد، بهمين دليل شناخت شما سودى بحالتان نداشته.
2- شما به فرستاده او ايمان آورده ايد سپس با سنتش به مخالفت برخاسته ايد ثمره ايمان شما كجا است ؟
3- كتاب او را خوانده ايد ولى به آن عمل نكرده ايد، گفتيد شنيديم و اطاعت كرديم سپس به مخالفت برخاستيد.
4- شما مى گوئيد از مجازات و كيفر خدا مى ترسيد، اما همواره كارهائى مى كنيد كه شما را به آن نزديك مى سازد ...
5- مى گوئيد به پاداش الهى علاقه داريد اما همواره كارى انجام مى دهيد كه شما را از آن دور مى سازد ...
6- نعمت خدا را مى خوريد و حق شكر او را ادا نمى كنيد.
7- به شما دستور داده دشمن شيطان باشيد (و شما طرح دوستى با او مى ريزيد) ادعاى دشمنى با شيطان داريد اما عملا با او مخالفت نمى كنيد.
8- شما عيوب مردم را نصب العين خود ساخته و عيوب خود را پشت سر افكنده ايد .. . با اين حال چگونه انتظار داريد دعايتان به اجابت برسد؟ در حالى كه خودتان درهاى آنرا بسته ايد؟ تقوا پيشه كنيد، اعمال خويش را اصلاح نمائيد امر به معروف و نهى از منكر كنيد تا دعاى شما به اجابت برسد.

امام علی (ع) (نهج البلاغه حكمت 337) : دعا كننده بدون عمل و تلاش مانند تيرانداز بدون زه است.

رسم دنیا

انس بن مالك كه از اصحاب رسول الله (ص) است ، گويد :
رسول (ص) را شترى بود كه آن را "غضبا" مى ‏گفتند. از همه شتران تندتر و تيزتر مى ‏دويد و در همه مسابقه ‏ها ، از همه شتران ، پيش مى ‏افتاد. روزى، عربى بيامد و شتر خويش را با عضبا در يك راه ، دوانيد. شتر اعرابى ، پيش افتاد و مسابقه را برد. مسلمانان ، اندوهگين شدند. رسول (ص) فرمود : اندوه مداريد ! حق است بر خداى تعالى كه هيچ چيز را در دنيا بالا نبرد ، مگر آن كه روزى وى را به زير آورد.

برکت دعای مادر

محمد بن على ترمذى، از عالمان ربانى و دانشمندان عارف مسلك بود. در عرفان و طريقت ، به علم بسيار اهميت مى ‏داد ؛ چنان كه او را "حكيم الاولياء" مى ‏خواندند.
در جوانى با دو تن از دوستانش ، عزم كردند كه به طلب علم روند. چاره ‏اى جز اين نديدند كه از شهر خود ، هجرت كنند و به جايى روند كه بازار علم و درس ، در آن جا گرم ‏تر است.
محمد ، به خانه آمد و عزم خود را به مادر خبر داد.
مادرش غمگين شد و گفت : اى جان مادر ! من ضعيفم و بى ‏كس و تو حامى من هستى ؛ اگر بروى ، من چگونه روزگار خود را بگذرانم. مرا به كه مى سپارى ؟ آيا روا مى ‏دارى كه مادرت تنها و عاجز بماند و تو دانشمند شوى ؟
از اين سخن مادر ، دردى به دل او فرود آمد. ترك سفر كرد و آن دو رفيق ، به طلب علم از شهر بيرون رفتند.
مدتى گذشت و محمد همچنان حسرت مى ‏خورد و آه مى ‏كشيد.
روزى در گورستان شهر نشسته بود و زار مى ‏گريست و مى ‏گفت : من اين جا بى ‏كار و جاهل ماندم و دوستان من به طلب علم رفتند. وقتى باز آيند ، آنان عالم‏اند و من هنوز جاهل.
ناگاه پيرى نورانى بيامد و گفت : اى پسر!چرا گريانى ؟
محمد ، حال خود را باز گفت.
پير گفت : خواهى كه تو را هر روز درسى گويم تا به زودى از ايشان در گذرى و عالم ‏تر از دوستانت شوى ؟
گفت : آرى ، مى‏ خواهم.
پس هر روز ، درسى مى ‏گفت تا سه سال گذشت. بعد از آن معلوم شد كه آن پير نورانى ، خضر (ع) بود و اين نعمت و توفيق ، به بركت رضا و دعاى مادر يافته است.

تا شب

گويند : صاحب دلى ، براى اقامه نماز به مسجدى رفت. نمازگزاران ، همه او را شناختند ؛ پس ، از او خواستند كه پس از نماز ، بر منبر رود و پند گويد. پذيرفت.
نماز جماعت تمام شد. چشم ‏ها همه به سوى او بود. مرد صاحب دل برخاست و بر پله نخست منبر نشست.
بسم الله گفت و خدا و رسولش را ستود. آن گاه خطاب به جماعت گفت :
مردم! هر كس از شما كه مى ‏داند امروز تا شب خواهد زيست و نخواهد مرد ، برخيزد !
كسى برنخاست. گفت :
حالا هر كس از شما كه خود را آماده مرگ كرده است ، برخيزد !
باز كسى برنخاست. گفت : شگفتا از شما كه به ماندن اطمينان نداريد ؛ اما براى رفتن نيز آماده نيستيد !

عذاب معنوی

گويند در بنى اسرائيل ، مردى بود كه مى ‏گفت : من در همه عمر ، خدا را نافرمانى كرده‏ ام و بس گناه و معصيت كه از من سر زده است ؛ اما تاكنون زيانى و كيفرى نديده ‏ام. اگر گناه ، جزا دارد و گناهكار بايد كيفر بيند ، پس چرا ما را كيفرى و عذابى نمى ‏رسد! ؟
در همان روزها ، پيامبر قوم بنى اسرائيل ، نزد آن مرد آمد و گفت :
خداوند ، مى‏ فرمايد كه ما تو را عذاب‏ هاى بسيار كرده ‏ايم و تو خود نمى ‏دانى ! آيا تو را از شيرينى عبادت خود ، محروم نكرده ‏ايم ؟ آيا در مناجات را بر روى تو نبسته ‏ايم ؟ آيا اميد به زندگى خوش در آخرت را از تو نگرفته ‏ايم ؟ عذابى بزرگ‏تر و سهمگين ‏تر از اين مى ‏خواهى ؟

مرد کیست ؟

ابوسعيد را گفتند : كسى را مى ‏شناسيم كه مقام او آن چنان است كه بر روى آب راه مى ‏رود.
شيخ گفت : كار دشوارى نيست ؛ پرندگانى نيز باشند كه بر روى آب پا مى ‏نهند و راه مى ‏روند.
گفتند : فلان كس در هوا مى ‏پرد. گفت : مگسى نيز در هوا بپرد.
گفتند : فلان كس در يك لحظه ، از شهرى به شهرى مى‏ رود.
گفت : شيطان نيز در يك دم ، از شرق عالم به مغرب آن مى ‏رود. اين چنين چيزها ، چندان مهم و قيمتى نيست.
مرد آن باشد كه در ميان خلق نشيند و برخيزد و بخسبد و با مردم داد و ستد كند و با آنان در آميزد و يك لحظه از خداى غافل نباشد.

چه کنم با شرم ؟

مردى از اهل حبشه نزد رسول خدا صلوات الله عليه و آله آمد وگفت : يا رسول الله ! گناهان من بسيار است. آيا در توبه به روى من نيز باز است ؟
پيامبر (ص) فرمود : آرى ، راه توبه بر همگان ، هموار است. تو نيز از آن محروم نيستى.
مرد حبشى از نزد پيامبر (ص) رفت. مدتى نگذشت كه بازگشت و گفت :
يا رسول الله ! آن هنگام كه معصيت مى ‏كردم ، خداوند ، مرا مى ‏ديد ؟
پيامبر (ص) فرمود : آرى ، مى ‏ديد.
مرد حبشى ، آهى سرد از سينه بيرون داد و گفت : توبه ، جرم گناه را مى ‏پوشاند ؛ چه كنم با شرم آن ؟
در دم نعره ‏اى زد و جان بداد.